Cagatay ipek

AÅŸk anlamını yitimiÅŸ. Åžimdi ne yeminler kaldı ortada ne verilen sözler… Senden bana yadiqar qözümdeki yaÅŸlar ve birkac kucuk hatıran… Gittiqin qunden beri saatler durdu seni bekliyor. Gözlerim yavas yavas kapanırken penceremdekı qunes qeceye batıyor… Ölmek için yaÅŸamak qerek beni yaÅŸatmadın ki ben öleyim… Sen beni yaÅŸatmak yerine herqünadım adım eritmeyi seçtin. Tükendim sayende. Hani benim herseyimdin, hani benim qencliqimdin sen… Hani nerde verdiqin sözler, nerde qözlerime bakıp ettiqin masum yeminler… Ne sözlerin var artık ne yeminlerin… Gözlerimdeki hayalin bile cok qoruyor seni bana… Ne olur birqün cıkıp qelsen. Sana dondum desen, boynuma sarılsan bir daha hiç ayrılmayacakmısız qibi. Yine dizlerinde uyusam. Bir annenın cocuqunu sevdiqi qibi sevsen beni. Sabah qozlerımı actıqımda yanımda senı qorduqum zaman yasananların rüya olmadıqını anlasam. Cok sey mi istiyorum Allah’ ım … Simdi sen yoq musun qercekten? Ben nasıl yasıycam, nasıl gulebılcem sensiz? Hiç düsünmedin mi bu bensiz ne yapar nasıl yaÅŸar diye? Sıqındıqım tek ve son limanımdın. Demirimi denize atıp koskoca okyanusta boqulmaya mahkum ettin beni… Arkana bile bakmadan qittin… Aldıqım nefesin sensiz acı verdiqini bile bile nasıl yaÅŸarım ben. Ah be quzel qozlum, kendını deqılde bırazcık benı dusunseydın nolurdu sanki? İçimde aqlayan bir cocuk bırakmasaydın… Ama ayrılık, sevinç, hüzün hepsi bizim için… Nedendir bilinmez aÅŸk niye vardır? Ama hayat aÅŸkı yaÅŸadıqın kadardır… Ama yaÅŸatmadın iÅŸte… O yuzden bende:

YaÅŸam denilen cizqiye bir soru iÅŸareti bırakıyor, seni qözyaÅŸlarımda saklayıp bu koca sehiri aqlatıyorum….

Yine bir ayrılık akşamı..
Yine tek tabanca yine yalnızım…
Saat acıyı qösteriyor.Zaman qecmek bilmezken kalbimin son cırpınıslarıyla dünyam durmaya yakın…. Yine baslası yanaklarımdan yaslar süzülmeye… Radyomdan cıkan melodıye karısıyor hıckırıklarım…
Yine terk edıliÅŸ yine ayrılık yine acı…
Ne qünah iÅŸledim ki cekiyorum bu acıları… Elimde kalemım, basucumda qitarım… Onlar yalnız kalıslarımda ki tek adresim.Belki de qercek sevqililerim… Kurulacak bir hayalimin, yasanacak bir hayatımın kalmadıqı anlarda ki can yoldaslarım…
Zalim ayrılık kapıyı caldıqında daha cok erkendi… Sana doyamadan ayrılmak cok acı…Yureqının sıcaklıqını hissedemeden, Güzel yuzune doya doya bakamadan, Nefesını hıssedemeden ayrılmak…
Hani bir sarkıda söyluyor ya ‘ Hasretler ayrılıkla baslar.Yanar yurek sessızce aqlar’ diye… Kimseye anlatamıyorum derdimi kimseye bahsedemıyorum…Diyosun ya bana senin için doqru insan ben deqılım diye, inan benım ıcın hayatta ki en doqru ınsansın… Zalim kader yollarımızı ayırsada kalbımdekı yerın asla dolmayacak…Seni bu zamana kadar ne beyın ne de kalp olarak unutamadım, bundan sonrada unutamıycam…

sessizliğini dinlemek bile güzeldi
sensiz yaşamak hayatın en çekilmez derdi oldu
derin bir yalnızlık bu yaşadığım şimdilerde
bir başımayım koskoca evrende
biri olsun istiyorum; hem dost hem sevgili
hem de deva dertlerime…

Delikanlı ve kız birbirlerini ilk defa o gün görmüşlerdi.Delikanlı kuzeni vasıtasıyla kızın bilgisayarına format atmaya gelmiÅŸti evine.Ä°lk görüşte aÅŸk diye buna deniyordu herhalde.Kızın bir sevgilisi vardı sevmediÄŸi ve delikanlı da 1 hafta önce sözlüsünden ayrılmıştı.Kız;sevgilisi onu çok sıktığı,kıskandığı için sevmiyordu.Delikanlısı ise sözlüsü onu sevmediÄŸi için ayrılmışlardı.Birisinin hala iliÅŸkisi varken diÄŸeri henüz 1 hafta olmuÅŸtu ayrılalı…
Ama ilk görüşte birbirlerine tutulmuÅŸlardı sanki.Delikanlı bilgisayara format atmaya baÅŸlamıştı.Kız nasıl onun yanında daha fazla kalabilirim diye düşünüyordu.Bütün servisleri kız yapıyordu.Delikanlı ise süerkli kıza bakmaya çalışıyordu kimseye fark ettirmeden…Delikanlının iÅŸi bitmek üzereydi,telefonu çaldı.Az sonra gidicekti.Kız bir yandan gitmesin diye dua ediyor bir yandan da delikanlının bi an önce gitmek istediÄŸini düşündüğü için  içten içe ona kızıyordu bi suçu varmış gibi ve gitme vakti gelmiÅŸti.Delikanlı ve kızın kuzeni gidiyorlard.Kızsa arkalarından öylece bakakalmıştı.Kız adeta delikanlıya aşık olmuÅŸtu.Delikanlı da yol boyunca onu düşünmüştü.Allah’ım o nasıl bir güzellikti öyle,ne kadar tatlı biriydi o…Delikanlı böylesine güzelliÄŸi hiç bir arada görmemiÅŸti.Acaba onunla sevgili olmak istediÄŸini söyleseydi kızın tepkisi ne olurdu?Ama kızdan çok hoÅŸlanmıştı.Mutlaka hoÅŸlandığını söylemeli ve tepkisini öğrenmeliydi.Birbirlerine msn adreslerini verdiler.Ertesi gün msnde delikanlı kıza slm verdi,kız da ona…KonuÅŸmaya baÅŸladılar.Gittikçe birbirlerinden daha çok hoÅŸlanıyorlardı.Ama kız tedirgindi.Çünkü bir çıktığı vardı.Kız delikanlıyı gördükten sonra iyice sevgilisinden soÄŸumaya baÅŸlamıştı.Kıza göre delikanlı çok hoÅŸ biriydi,sevecen ,anlayışlı, dürüst ve bir o kadar yakışıklı…
Delikanlı ile bir kaç gün görüşmediler.Kızın kuzeni gelmiÅŸti.Onun çok yalancı,fırlama olduÄŸu birini söylüyordu.Ve kızın kuzeni ona ondan uzak durmasını anlatıyordu.Kız kulaklarına inanmıyordu,daha doÄŸrusu inanmak istemiyordu.Çünkü delikanlı öyle birine hiç benzemiyordu.Söylenenlere raÄŸmen kız hala ondan hoÅŸlanıyordu.Bir yandan sevgilisi,diÄŸer yandan delikanlı.Bi çıkmazdaydı, hep düşünüyord “ne yapmlıyım” diye.Delikanlıyla çıkmak istiyordu.Ama aklına kuzeninin söyledikleri geliyordu.Sevgilisini artık hiç sevmiyordu fakat onu bıramıyordu da.Çünkü sevgilisinin onu çılgınlar gibi sevdiÄŸini biliyordu.Ama ayrılmalıydı çünkü o delikanlıdan hoÅŸlanıyordu.Sevgilisine oldukça soÄŸuk davranıyordu ve bir müddet sonra sevgilisi ona “neden bana soÄŸuk davranıyosun yoksa artık beni sevmiyo musun?” demiÅŸti.Kız kıyamıyordu ama kararlıydı ondan ayrılacaktı.”Evet” dedi.BeÅŸ dakika sessizlik oldu .Sevgilisi ÅŸoktaydı.Sadece “tamam”diyebildi.Artık ayrıydılar.Kız mutluydu ama onu çok seven birini öylece yüz üstü bıraktığı için içinde bir damla da burukluk vardı.
Delikanlıya bu müjdeli haberi vermek için sabırsızlanıyordu.Konuştular.İkiside mutluluktan havalara uçuyorlardı.Artık onlar birer sevgiliydiler.Delikanlı 19 kız ise henüz 16 yaşındaydı.İkiside daha yeni yetişen fian misali taptazeydiler.İkiside çok sıcakkanlı,iyi ve dürüst insanlardı,uyumuluydular.Birbirlerine çok yakışıyorlardı.
Kızın kuzeni sürekli kıza delikanlıyı kötülüyor onunla sevgili olmaması için elinden geleni ardına koymuyordu.Ama baÅŸarısız olmuÅŸtu.Çünkü artık onlar sevgiliydiler.Aradan 2-3 gün geçmiÅŸti.Kızın kuzeni onlara gidip kızı annesine ÅŸikayet etmiÅŸti.Fakat annesi olan bitenden haberdardı.Kuzeni ne kadar istemese de kız kuzenine karşı çıkıyor,söylediklerini tersliyor hatta kuzenini hiçe sayarak delikanlı için mücadele ediyordu.Daha sonra kuzeni delikanlının yanına gitmiÅŸti.Ona ayrılması gerektiÄŸini,kızın dayısının psikopat olduÄŸunu,onu rahat bırakmayacağını,kısacası ayrılmasını söylemiÅŸti.Ama delikanlı “hayır,ayrılmam ben onu bırakmam” demiÅŸti.Kızın evde içi içini yiyordu,adeta meraktan çatlıyordu.Sonunda delikanlı kızı aradı ve olanları anlattı.Kız bir yandan üzülüyor bir yandan da babasının öğrenmesinden korkuyordu.Ama ne olursa olsun delikanlıdan ayrılmak istemiyordu.Çünkü o onun için deÄŸerliydi,seviyordu,Eeeee sevgi bu ötesi var mı?
Aradan 2-3 gün geçmiÅŸti.Kız yanına en yakın arkadaşını aldı ve parkta delikanlıyla buluÅŸtu.Kız beyaz pantolon giymiÅŸti.Delikanlı kıza giymemesi gerektiÄŸini söylüyordu.Kızda “birdaha giymem”demiÅŸti.Ä°lk kıskançlıklar baÅŸlıyordu,yani birbirlerin sevmeye baÅŸlıyorlardı.Birbirlerine sarıldılar.Delikanlı kıza sarılmaktan ,kızsa delikanlının kollarında olmaktan müthi derece mutluydular.Her bir minik dokunuÅŸta sevgileri güçleniyor,yürekleri birbilerine kileniyordu.Hayata pembe gözlüklele bakıyorlardı.Mutluluklarına dÅŸyecek yoktu.Çok da yakışıyorlardı;kız çok güzel delikanlı da çok yakışıklıydı.1-kaç saat durdular ve kalktılar.Kız da delikanlı da günler boyunca yaÅŸadıkları o sevgi dolu 1-kaç saati düşündüler.Her düşündüklerinde ikisinin de yüzlerinde ufak gülümsemeler beliriyordu.Sevgi bu muydu?Evet sevgi buydu.Her ne olursa olsun sevdiÄŸin için bütün sorunlara göğüs germekti,omuz omuza verip tüm engelleri birlikte aÅŸmaktı.Sevgi neydi?Sevgi sahiplenmekti,sevgi karşındakini her haliyle yani iyisiyle,kötüsüyle,doÄŸrusuyla yanlışıyla kabullenmekti.Sevgi neydi?Her daim sevdiÄŸin insanın yanında olmaktı.Ä°ÅŸte onların sevgisi yalnız bunlardan ibaretti.Yani gerçek sevgiydi onlarınki…
Ne yalan vardı ne dolan,ne sahtelik vardı ne aldatma.Seviyorlardı birbirlerini aldatmadılar,dürüstlükten yana oldular yalan söylemediler.Çünkü onlar koÅŸulsuz sevdiler…
Delikanlı ve kız çok mutluydular.Çok seviniyordum  çünkü;

Cadde üstü yağmurlar ve gidiş…

HAYAT HERŞEYİ GETİRİR SEN İYİ OLANI SEÇ

ben anlarım bir gün ortada sebep yokken
bir acı saplanıverirse yüreğime
hiç bir sebep yokken gözlerim doluverirse
dışarıda sıcak bir gün varken ,
içim titrerse
anlarım ki o an
baÅŸka elleri tutmuÅŸsundur
ben anlamsam bile yüreğim anlarki
aşık olmuşsundur
kendine sevecek yeni bir oyuncak bulmuÅŸsundur

Kapkara qökyüzümü aydınlattın dunyama qeliÅŸinle. Denizin maviliqini yeni farkediyorum… Yeni yeni farkediyorum yaÅŸamayı,dünyadan zevk almayı, sevmeyi, sevilmeyi… Acılarım yasta artık. Sen varsın cünkü. Beni tekrar hayata baqlayan, yüzümün tekrar qülmesini saqlayan, yaÅŸamayı ilk kez bu kadar sevdiren sen varsın.

Ä°yi ki varsın… Ä°yi ki yanımdasın…

Karanlık dünyamdan aydınlıqa sen cıkardın beni. Ellerimden tuttun. Her qünümde yanımda oldun… Klasik bir söz ama ben seninle pazara kadar diil mezara kadar beraber olmak istiyorum… İçimden qecenleri dökemiyorum dilime. Vuramıyorum dısarıya. Sadece seni seviyorum diyebılıyorum… O kadar büyük ki bendeki aÅŸkın anlatması tarifsiz… Ä°lk defa yaşıyorum böyle duyquları… Belkide ilk kez qercekten seviyorum… Sahte dünyanın sahte insanları arasında her zaman tek qerceqım ve tek sevqilim olarak kalacaksın…

Ä°yi qünde ve kötü qünde… Hastalıkta ve saqlıkta… Son nefesimi verene kadar sana baqlı kalacaqıma söz veriyorum sevqilim…

Ä°yi ki varsın… Ä°yi ki aÅŸkımsın…

Seni çok Seviyorum….

Benim canım sevqilim iyi ki varsın
Allah’ım benden alsın ömrüne katsın
Bu qarip canımdan daha da cansın
Bende sonradan deqil doqustan varsın….

Bir sonbahar sabahında sesleniyorum tüm aşklara, yeni gelen başlangıçlara,soğuk bir sabah, ölü bir vücut gibi yanlızlık. Sıcak olurmu her dokunuş,, bir ölü uyanırmı taze sabaha, baharlara..aşkın acı yüzüne savaş açarcasına her gün yeniden güneş doğarmı ? sabahlara..Beni Sevebilirmisin peki, ilk aşk gibi ilk gelen bahar gibi..sevebilirmisin beni söyle ? Mevsim hiç sonbahar olmadan, her gün yeniden yeşerebilirmisin..Her gözyaşımı tebessüme çevirebilirmisin..Karanlık gecelerdeki yıldızlar gibi her baktığım noktada parlayabilirmisin.Yoksa korkarmısın gelen sonbaharlarda,,korurmusun içindeki aşkı kışlarda,,iyoksa ilk baharı beklemeden bir daha hiç açmamak üzere dökermisin yaprakları..
Sebebim olurmusun hayata gülmem için? Yapamazmısın yoksa..Beni sevebilirmisin? söz verirmisin yüreğime .Baharı saklı sevgimin.elimden tutup beni dünyanda var edermisin..Beni sevebilirmisin ?sebebin olup duaların olurmuyum? Aşk fedakarlık ise yüreğini ortaya koyarmısın? Ben yüreğimi verdim bu aşka ya sen, sen sevebilirmisin bambaşka .Öyle büyüki içimde bir sen ol kalbimde.Bir gözlerim olsun gözlerinde.İyi günde olduğu kadar kötü gündede sevebilirmisin beni ? fırtınalarda beraber bir kavuk altına sığınırmıyız. güneşin açışına beraber şahit olurmuyuz ? Gök kuşağının her rengini yaşarmıyız aşkımızda.? beni sevebilirmisin her renkte ? Her şarkıda biz olurmuyuz aşk kokan.
Sensizlik korkusunu bana yaÅŸatmamaya söz verirmisin? Korkum sevgimden ağır basmamalı ?Ben bahse koydum yüreÄŸimi ,Seni SeveceÄŸim Tüm Kalbimle.. Bahse varmısın benimle?  Beni Severmisin Tüm Kalbinle ? Ä°kimizde Kazanalım aÅŸkımızda, Bi kazanan bir kaybeden olmasın…Söyle varmısın ? Beni Severmisin Tüm Kalbinle ?

Siyah mıydı ölümün rengi?Kım demiÅŸ!Hayattın rengıdır siyah.Bazen,sabahları senı uyandırmaya gelen bır bardak kadar ortasında,bazen de dolabın en arkasına gizlenmiÅŸ bir çikolata kadar kıyısındadır hayatın.Gecenin rengıdır siyah.Siyah camdan içilen konyagın ateÅŸiyle vuru yüzüne.Gündüzün rengidir siyah.Oparlak güneÅŸ bile aydınlatmaya yetmez;hayatımızın,yerlere uzanmış,acıklı koyu siluetlerini.AÅŸkın rengıdır siyah.bir yakalandın mı o amansız hastalıga,hep o boÅŸllugun içindeki noktayı yakalamaya çalışır gözlerin.Yanlızlıgın rengıdır sıyah.yalnızlıkta akıtılan gözyaÅŸlarının rengıdır.Terk edilmenın kederıyle,kırpıklerınden asagı akan,rimelli gözyaÅŸları gibi…Mutlulugun rengıdır sıyah.Çünkü hiçbir renk onun gibi anlatmaz duyguları.Onun içindir ki,bazen maviye,bazen pembeye,bazen sarıya,bazen mora koÅŸar insanlar mutluluklarında.kararsızca.Sonrada hayatın içinde dolaÅŸtıgı siyahın farkına varmadan,son bir umutla,birde yeÅŸili denerler.Hüznün rengıdır sıyah.Tutkunun rengıdır.Hırsın,öfkenın,masumıyetın,inadın rengıdır.Her seyin derınlıgınde kayboldugu hayatın rengıdır siyah!

”Yalnızlıgın rengidir siyah.yalnızlıkta akıtılan gözyaÅŸlarının rengidir.Terk edilmenin kederiyle,kirpiklerinden aÅŸagı akan,rimelli gözyaÅŸları gibi…”

Söze nerden baÅŸlaım hiç bilmiyorum..bunu bana nasıl yaptın hala anlamı$ deilim..Neden böyle bir$ey yaptıgını,onlarda bulup bende bulamadıgın o seyi cok merak ediyorum…Oysa SEVMÄ°ÅžTÄ°M SENÄ° bir cocuk sevgisi saflıgıyla sevmiÅŸtim..bir annenin cocugunu sevmesi gibi,bir yapragın suyu sevmesi gibi karışılık beklemeden ve sahte olmayan bir duyguyla sevmiÅŸtim….Sen beni sevmiyordun biliyordum ama genede seviyordum seni..senin sevmicegin,sevemicegin ihtimalini göz önünde bulundurmaksızın seviyordum..içimde her zaman bir umut vardı..belki gelirsin belki dönersin belki SEVERSÄ°N diye bir UMUT sadece bir umuttu iÅŸte!!umut edebildigimin en iisiyle umut etmiÅŸtim seni..beklemiÅŸtim,istemiÅŸtim en önemlisi de sevmiÅŸtim be seni gercekten sevmiÅŸtim…içimdeki umudu hiç bir zaman yitirmemiÅŸtim…TaaaKi bugüne kadar O igrenc,O tiskinc,O bütün herÅŸeimi mahveden seyi ögrenene kadar…neydi?neydi bunu sna yaptıran aldıgın alkolemi yükleyeceksin suçu?”srhoÅŸtum,htırlamıyorum”mu diyeceksin?..yoksa gene beni mi suclayacaksın…ne yaparsan yap bunun altından kalkabilecek misin peki?kendini ii hissedebileck misin hayat boyu….
Ne hissettin peki O igrenc seyleri yaparken?..Hiç düşünmedin demi duygularımı,hiç aklına gelmedim deÄŸilmi..?Nasıl dokundu ellerin benden baskasına..nasıl ii öpebildin mi o …leri?hiç canını yanmadı mı?hiç farkına varmadın mı onların hiç biri ben deÄŸildim…Nasıl içine cekebildin onların kokusunu..?Nasıl yapabildin bunu bana yaa N-A-S-I-L?sevmiÅŸtim seni SEREFSÄ°Z sevmiÅŸtimm…artık nefret bile edemiyorum senden nefrette bir sevgidir sonuçta..Ke$ke eskiye dönebilsek ve ben ne seni nede senin gibi olan arkadaslarını tanımış olayım..ofhh…Olmuyorr iÅŸte dönemiyorum..Her zaman insanları sevemiyor demekki kalbim bir gün gelio serefsizleride sevebilio….artık nefretim bile deilsin….kendi lanetinle yok ol…!!!

hiç bukadar sessiz değildin
hiç böyle uzak bakmazdın bana
hissediyorum gözlerinin arkasında bir bakış var
benim olmadığını anlatıyorsun uykunda
dokunma!
git artık madem yoksun maden yokuz yok ol sende herşey gibi
canıımı acıtıyorsunuz sen ve senin olanlar
uzun süre sonra aynaya bakcak cesaretim yok
saklandığın tenimin altında görmekten korkuyorum seni
ellerin yok sesin yok sessizliÄŸin yok bakışların yok nefesin yok…
yoksun…
peki git ,ÅŸimdi git
yastığını unutma kapıyı açık bırak kokunu istemiyorum
ellerini yıka ve git burdan…
yo hayır gitme
ÅŸimdi deÄŸil yapma
bırakma ihtiyacım var sana hala ruhum ruhunda
diyemedim…. gittin.
ağlıyorum tek başıma 4 duvar var yanımda
kanım boşalıyor damarlarımdan
hayat deÄŸil bu yere damlayan
intihar değil bu kandaki özlediğim yansıman sadece
yoksan yokum iÅŸte bitiyorum her damlada
yaşayamadım sakın ağlama
annem gibi güçlü değilim ben
kırmızı damlalarda yokolmayı seçtim
yine sensin iÅŸte heryerde
damarlarımdan akan sensin
damlalardan yansıyan sensin
aklımdaki son görüntü sen senin gözlerin ve gözlerinin arkası…
hoşçakal