Cagatay ipek

Soğuk bir gündü seninle ilk buluşmamız. Heyecan yüklüydü gönlüm saat yaklaşıyordu aklımda sadece bir soru gelecek mi? Vapurdan inmiştim etrafıma bakınıyor ve seni arıyordu gözlerim ordaydın tam karşımda o anki heyecanımı anlatmak kelimelere dökmek imkânsızdı.
Işıldayan gözlerinle bakıyordun soğuktan üşümüş ellerinle ellerimi tuttun. O an anladım ki yüreğim yüreğine hapsolmuştu. Denizin maviliğinde yürümüştük saatlerce gece parlayan yıldızlarıyla ışık tutmuştu karanlığa havanın soğukluğuna aldırış etmeden bir birimizi seyretmiştik. Günler heyecanında kattığı duyguyla delice kapılıyorduk birbirimize bir birimize geleceğe dair sözler veriyorduk. Hayata anlam yüklemeye çalışıyorduk. Sanki her aşkın sonuymuş gibi hiç ayrılmayalım diyorduk; verdiğimiz sözü tutamadık sevgilim ayrıldık bizde severken ayrı düştük aşkta hayat oyun oynadı yine aşka ayırdı bizi şimdilerde ben sensiz sen bensiz ayrılıklarda. Geceler uzar olmuştu yokluğunda her gece ayrı bir yalnızlıktı. Anla yeter sonbaharda gelen bir sevdaydı bu kelimelerin bile yetersiz kaldığı bir sevda yalnızlığa hasret duygularımızın birleştirmesiydi bizi şimdi ayrılığın acı yokluğuna bıraktı yerini son kez bakarken ayrılmak zor olsa da bitirmek zorundaydım. Bir söz vardır ‘’eğer sevdiğinin kalbinde senin hala bir parçan varsa vaz geçemezsin’’ diye biten doğruydu. Kalbinde ben vardım bir parçanda saklıydım. Bu acıyı yok etmek için yapmalıydım bunu ikimiz içinde bitirdim sonunda sendeki son parçayı da belki için acıdı belki kırdım seni ama inan ki ikimiz içindi gece gözlüm. Ben sende sen bende yaşadıkça birleşemeyecek tek sevda bizimkiydi. Bu acıyı taşıyamaz oldu kalbim gözlerinden kaçtım sensizliğe sığındım olmadı beceremedim sensizliği içimde yaşarken şimdi bitti. Kırık gönlüm kapıda kaldı parçalarıyla bende kalan resmin her hatıran duygu dolu dakikalar tozlanmış raflarda yerini aldı. Gidişlerim çoğaldı yokluğunda her gidişim yeni bir yalnızlığa yeni bir maviliğe yalnızlık gemisi duygularım oldu. Her mavilikteki yalnızlık martıların sesiyle çaldı bir melodi her melodi ayrı bir tat her ses ayrı bir yaşam oldu. Seni tanıyıp sevmem denizin maviliğinde başladı. Senden ayrılığım gecenin karanlığında son buldu gece gözlüm. Şimdi bana kalan mutluluklardayım aşkının yokluğunda hoşça kal gece gözlüm hoşça kal…