Cagatay ipek

Hangi acı benim

Gün batımı erken geliyor üstüme,

Elimdeki acılara bakıyorum…

Bırakacağım hepsini az sonra körfeze,

Senden Kalan bu acı…

O ne olacak,bütün acılara isyan edip

Boşaltıyorum gönlümün rıhtımını,

Yalnızlığa hüküm giydirip,

Bırakıyorum tüm sevgilerimi…

Bir masum çocuk oluyor gözlerim,

Seni söyleyen dudaklarımla,

Ağlıyorum…

Ayrılıyor artık tüm acılarım gönül rıhtımından,

Gelmemek üzere gidecekler,

Gelmeyeceksin sende,bıraktığın yere…

Bu emanet acıların,

Hangi sahibi geldi ki.

Sen geleceksin…

  

Saat sahan’ın kaçı,

Hangi elem,hangisi bende kaldı,

Ya vuslatın mevsimi hangisi…

Bu kanlı ellerimde yinemi hazan kaldı…

Sevinçlerimden şimdi bana ne kaldı,

Gök yeşil,deniz mavi…

Sabah aynı sabah,akşam bildiğin gibi.

Ben var ya ben,

Değilim artık eskisi gibi…