Cagatay ipek

hep hazırdım ben bu sona…ÅŸaşırmadım hiç..
gittin!!
bu kadar basit söylenebiliyordu bu işte..gitmen gerekiyordu belli..oysa bir açıklama dahi yapmadın..
hani “olamayız” demedin, “sevemdim seni” demedin, “sevdim” demedin, “dönmeyeceÄŸim” demedin yada “döneceÄŸim”
sadece gittin..
bense kaldğım yerde “neden” bile diyemedim..vardı mutlaka bi sebebi..inan düşünmek bile istemedim…gitmiÅŸtin…asıl önemli olan bundan sonraki haaytımdı..ve bilmiyorduım..nerden baÅŸlayacağımı..

şimdi ben giderken ardımdan bakma
yanan yüreğime birde sen ateş atma

sevme bir daha beni sevme
asla yüzümü görme bunu benden isteme

aylar geçti…giderken sana soramadığım o soruyu gecelerce kendime sordum..sahi neden gitmiÅŸtin? cevap bulamadım…saatler geçmez,geceler çekilmez olmuÅŸtu…..
mevsimler geçti üzerinden..ve bir gün geldin..
hiç beklemezken,umudumu kaybetmek üzereyken,hiç birÅŸey olmamış gibi çıktın karşıma…
o kadar zaman beklediğim o cevabı vermek için dönmüştün meğer..
“sevme beni” dedin…
“çünkü bunu haketmiyorum ben”
sana acı vermekten baÅŸka ÅŸey yapmadım bugüne kadar” dedin…
aylardır beklediÄŸim cevap buydu iÅŸte…bu kadar basitti iÅŸte herÅŸey..
sevme bir daha beni sevme
asla yüzümü görme
bunu benden isteme…