Cagatay ipek

Karşıdan bakıldığında, terkedilmiş gibi göründü gözüme. İçim sızladı. Öyle güzel anılarla doluydu oysa. Çocukluğumuz, nasılda dolu dolu geçmişti. İlkokula giderken köyü bir uçtan diğer uca yürümek.Arkadaşlarla, kardeşlerle güle oynaya koca yolu bir solukta bitirmek.Hele bayramlarda kurulan salıncaklarda,bağıra çağıra türküler söylemek.Şimdi çocuklarıma anlatırken seni gözlerimin içinin parlaması.Sınıfımda öğrencilerime anlatıyorum köyümü.Kapatın gözlerinizi, sizi şimdi bir köye götürüyorum diyorum.Bu kocaman şehirden kocaman bir otobüse doluyoruz.Şarkılar. türküler söyleyerek uzun yolu bitiriyoruz. Anayoldan ayrılınca iki tarafı gür ağaçlarla kaplı köy yolunda ilerliyoruz. Birkaç köy geçip köyün kapısı gibi görünen yüksek kayalıklarla kaplı yerden köye giriyoruz. Köyün içinden boydan boya ırmak geçiyor. Köy ırmağın bir tarafına kurulmuş. Karşı tarafı çam, meşe ve pelit ağaçlarıyla kaplanmış. Mis gibi havayı içimize çekiyoruz. Bizi güler yüzlü köylüler karşılıyor. Fırınlar yakılıyor.Haşhaşlı çörekler pişiriliyor.Yayıklardan tere yağlar çıkarılıp ekmeklere sürülüyor.Çevre gezisine çıkılıyor Köydeki un fabrikaları geziliyor. Ve gözlerinizi açın şimdi diyorum .İtiraz ediyorlar.Ayrılmak istemiyorlar. Aynı benim gibi.Gönlüm hep sende kalıyor sevgili köyüm.