Cagatay ipek

Bir gece ansızın uyandım
Seni görmüştüm rüyamda
Birkez daha seni nekadar çok özledigimi anladım
Biran içimden birşeyler süzüldügünü farkettim
Gözlerimden akan yaşlarım kalbime kan gibi damlıyordu
O an cığlık atasım geldi
Ne yazıkki korktum bagıramadım
Yastıgıma sarıldım
O an öyle çok istedimki yanımda olmanı
Yanımda olup bana sarılmanı
Gözüm hep karşımda duran resmindeydi
Ne güzel bakıyordun
Hep dedim kendime sabret sabret
Artık olmuyor bitanem yapamıyorum
Sensizliğe dayanamıyorum
Dışarda yagmur
Gözümde yaş
Yüregimde yanan ateş
Bana acı veriyorr
Bilmiyorum bilemiyorum sensizliğe dayanırmı bu yürek
Seni sevdim seni çok sevdim
Ama kahretsin hala seviyorum…

Ne garip bir duygudur aslında yaşamak
Uyanırsın yatağından
İçinde deli bi coşku
Nedensiz bi sevinç
Baş döndüren bi muamma
Hışımla kalkarsın sıcacık yatağından
Güne başlamak için
İlk işin çaydanlığı ocağa koymadan önce
Perdeyi aralayıp, hava soğuk olsa bile
Doğan güneşe bir selam çakıp
Miss gibi havayı taaa ciğerlerine kadar çekmektir
Umut dolusundur
Gelecek kaygısı, bugün bitirilmesi gereken işler
Ve ödenecek faturaların hiçbir hezimeti yoktur
Çünkü sen güne kendini, kendini de güne adamışsındır..
Sevdiğin şarkının sadece bildiğin nakaratını
Bozuk plak gibi defalarca söylemene rağmen sıkılmamışsındır
Börtü böceğe, yağan kara, doğan güneşe selam veresin gelir
Çünkü hayat her şeye rağmen güzeldir..
Ve yaÅŸamak da.

Sonra bir gün daha olur yaşamında;
Gece ağlamaktan ıslattığın yastığının şahitlik ettiği
Şiş gözlerle uyanırsın
Günün ağarmasına inat, hala karanlıktır gördüklerin
Işık yoktur,
Ufuk yoktur,
Umut etmek bile istemezsin
İsyan değildir aslında göğe savurdukların
Yaşadığın haksızlıklar, aşktaki hayal kırıklıkların
Ve ömrünü adadıklarının ihaneti sarar tüm benliğini
O günü kafanda geçirirsin;
Her gün yaptığın gündelik işler bile yük gelir sana.
Hayatın yükü ağır,
Yaşadıkların ağır,
Ve bunları taşıyacak -omzum- hala minicik dersin
Ezilirsin altında hayatın
Gözlerin hala ıslak ıslak, en hüzünlü şarkıların
Ağır dizleridir dilindeki
Yalnızlık demlersin, çile katarsın
2 şekerli açık sabah çayının içine biraz da
Sonra yola çıkar, etrafına şöyle bir bakarsın,
Ne hazin bir öyküdür hayat
Ve yaşadıklarımız da
Dersin…
Ve devam edersin

Ve sen yoksun artık
Ne sıcacık bakan gözlerin
Ne sarıldığım zaman yok olduğum,
Senin benliğinde var olduğum dünyan
Ne beni yakan yüreğin
Ne yüreğime saklayacağım tek bir sözün var
Ve sen yoksun artık
yaşayamıyorum, nefes alamıyorum
çok canım acıyor kanıyor yaralarım
sevemiyorum insanlarıçünkü hiçbiri sen değil
beni saran varlığın nerde
ve sen yoksun artık
ben yapayalnız kaldım bu acımasızlıklarda
ben sensiz kaldım
gittin deÄŸilmi
tek söz yok yüreğime saklayacağım,
tek bakış yok gözlerimde saklı kalan
kokun yok dudaklarımda ıslaklığın ve senin hayatında da ben
ve sen yoksun artık
uyuyamıyorum oysa ben günlerce sadece uyumak istiyorum
tek kavuşabildiğim rüyalarımda seninle buluşmak için
senin için
hani seninleyken en güçlü fırtınalara dayanabilen bir çınardım ya
şimdi bir meltem beni yıkıyor
sensizim
gittin ya beni, BENÄ° ANLAMAYAN Ä°NSANLARLA BIRAKTIN YA
neydi bana nefretin
bu kadar acıyı bana yaşattın
bir tekediliş değil yokluğunun varlığını hissetmeme
neden olan acı
sensizlikle dövüşmem de değil
sanki yemin etmiş gibi acılarını sahiplenmekte değil
gidişin bir ihanete bir yalnızlığıa bir yok oluşa kabul edememk bunu anlamamk içimde fırtına
kayboluş aşkalara insanlara son çığlık içimdeki yıkılışta
yapamam dayanamam bunu anlayamam anlatamam
,bir tarafım seni inkar ederken bir tarafım seni delice kabulleniyor çıkıp karşıma
yapmadım demeni bekliyor
ama sen yüreğime inat susuyosun
ve sen yoksun arık
keşke son kurşunu yüreğime sıksaydın bu kadar kanarmıydı içimsen benim canımdın
aldın yaşayamadımki
senden sonra bir daha ben olamadımki………………………..

Gittin sen
Ben kaldım sensizliğin
Gerçeğe hiç dönüşmemiş
Rüyalarında sımsıcak,
S e n i n - g i b i..

24,12,2005
D.23,03,2006
Yinede bekleyeceÄŸim seni
Sabahın ilk ışıklarına kadar
Olurda gelirsen
Seninim tekrar
Sakın unutma…..

Her sabah uykulardan kırıntı toplardı aç çocuklar
Aşkı giyerdi insanlar, yalnızlıklarına yelken açarak
Adresi bilinmez yollardı gökkuşağı mevsimlerinde
Sen gözlerimde biriktikçe gül yüreklim
Yağmur yeşil yağar, denizler sarı akardı.

Bütün denizlerin küreklerinde yaşamak çentiği
Sarsılan bütün ömürlerde aşktır hayatın repliği
Suskun ayrılıkların ölçeğinde buz tutar ellerimi
Bilme sakın hüzün kıran saatlerimde öldüğümü
EÄŸil de bak yarama, seni sevdikçe üşüyor yüreÄŸim…

Ne doğan güne hükmüm geçer,
Ne halden anlayan bulunur;
Ah aklımdan olümüm geçer;
Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.

Ve gönül Tanrısına der ki:
- Pervam yok verdiÄŸin elemden;
Her mihnet kabulum, yeter ki
Gün eksilmesin penceremden!

Ben yağmurlu akşamlarda büyüdüm.
Gözlerimde yalnız bir tutam yosun.
Onun için her seher vakti böyle,
Suların sesiyle sesleniyorum sana,
Anlamıyorsun…
Kızıl süzgeçlerden geçiyorum
İkliminden göçüyorum
Yağmurlardan kaçıyorum durulmak için
Durulmak için…

Bakışlarım, tek çocukluk tarafım.
Her zaman asidir, her zaman küskün.
Onun için her sefer vakti böyle,
Yalnız gözlerimle sesleniyorum sana,
Gözlerin suskun…
Kanlı meydanlardan geçiyorum
Kurşunlardan kaçıyorum
Gözlerini seçiyorum vurulmak için
Vurulmak için…

Ben gök ekinler içinde büyüdüm.
Gelincikten narin bir gönül düşün
Onun için her seher vakti böyle,
Gizli ÅŸiirlerle sesleniyorum sana,
Gizleniyor gülüşün…
Ufukları yokluyorum
Düşlerimi saklıyorum
Rüzgarını bekliyorum kırılmak için
Kırılmak için…

Her ÅŸey sende gizli
Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif
kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakini gördüğüdür rengin
Yaşadıklarını kar sayma
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna
Ne kadar yaÅŸarsan yaÅŸa
Sevdiğin kadardır ömrün
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme, bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi;
SevdiÄŸin kadar sevileceksin
Ay ışındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak
Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü his ettiğin kadar güçlü
Kendini güzel hissettiğin kadar güzel
Ä°ÅŸte budur hayat, iÅŸte budur yaÅŸamak
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün;
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin
Bunu da öğren;
SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN

Ä°stersen mutlu oluruz seninle
Evimiz ve çocuklarımız olur
Yemek piÅŸirirsin kendi elinle
Kalplerimizde esenlik ve huzur
Ä°stersen mutlu oluruz seninle
Birbirimiz için yaratılmışız
Ruhlarımız düşüncelerimiz bir
Bizim gibi olur çocuklarımız
Ben ÅŸair, sen baÅŸtan ayaÄŸa ÅŸiir
Birbirimiz için yaratılmışız
Ayrılık olmaz fikirlerimizde
Kahkahamız ta uzaklardan duyulur
Mutluluk parıldar gözlerimizde
Rüyalarımız bile aynı olur
Ayrılık olmaz fikirlerimizde
Ne hayaller kurarız uzun uzun
Üzüntüleri atarız bir yana
Gizli bir ÅŸeyi kalmaz ruhumuzun
Bütün şiirlerimi okurum sana
Ne hayaller kurarız uzun uzun
Kim ne derse desin mutlu oluruz
İçimizde ümit, arzu teselli
Bende aşk ve sende güzellik sonsuz
Aşkımız gözlerimizden besbelli
Kim ne derse desin, mutlu oluruz