Cagatay ipek

Her ÅŸey sende gizli
Yerin seni çektiği kadar ağırsın
Kanatların çırpındığı kadar hafif
kalbinin attığı kadar canlısın
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç
Sevdiklerin kadar iyisin
Nefret ettiklerin kadar kötü
Ne renk olursa olsun kaşın gözün
Karşındakini gördüğüdür rengin
Yaşadıklarını kar sayma
Yaşadığın kadar yakınsın sonuna
Ne kadar yaÅŸarsan yaÅŸa
Sevdiğin kadardır ömrün
Gülebildiğin kadar mutlusun
Üzülme, bil ki ağladığın kadar güleceksin
Sakın bitti sanma her şeyi;
SevdiÄŸin kadar sevileceksin
Ay ışındadır sevgiliye duyulan hasret
Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın
Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın
Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak
Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü his ettiğin kadar güçlü
Kendini güzel hissettiğin kadar güzel
Ä°ÅŸte budur hayat, iÅŸte budur yaÅŸamak
Bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün;
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin
Bunu da öğren;
SEVDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN

Ä°stersen mutlu oluruz seninle
Evimiz ve çocuklarımız olur
Yemek piÅŸirirsin kendi elinle
Kalplerimizde esenlik ve huzur
Ä°stersen mutlu oluruz seninle
Birbirimiz için yaratılmışız
Ruhlarımız düşüncelerimiz bir
Bizim gibi olur çocuklarımız
Ben ÅŸair, sen baÅŸtan ayaÄŸa ÅŸiir
Birbirimiz için yaratılmışız
Ayrılık olmaz fikirlerimizde
Kahkahamız ta uzaklardan duyulur
Mutluluk parıldar gözlerimizde
Rüyalarımız bile aynı olur
Ayrılık olmaz fikirlerimizde
Ne hayaller kurarız uzun uzun
Üzüntüleri atarız bir yana
Gizli bir ÅŸeyi kalmaz ruhumuzun
Bütün şiirlerimi okurum sana
Ne hayaller kurarız uzun uzun
Kim ne derse desin mutlu oluruz
İçimizde ümit, arzu teselli
Bende aşk ve sende güzellik sonsuz
Aşkımız gözlerimizden besbelli
Kim ne derse desin, mutlu oluruz

YaÄŸmur ve masumiyet…
ıslanmak ve maskelerin akması…
neden takar insanoÄŸlu maskeyi ??
beÄŸenmez mi yaratanın yarattığı kendini…
bir insan kendinden vazgeçebilir mi?
ne zaman bencillliklerinin sonu gelecek…
ne zaman durup düşünecek bu koşuşturma içinde
farkına vardığında geç olacak..
kaybedenler kazanmış olacak…
kazananlar yerin dibinde kalacak
son çırpınışlar melekler tarafından önlenecek
tüm melekler iyi midir…
galiba…hepsi beyaz mıdır?
baÅŸka bir renk yok mudur…??
çok mu somut oluyor yoksa
aslında soyutluÄŸu somuta döken bir resim çizmeye çalışıyordum geldiÄŸinde…

kusura bakma savaÅŸtan yeni gelmiÅŸtim
o yüzden çok dağınıktım…
paramparçaydım bir bakıma mayına basmış gibi
toplamaya çalıyordum kalbimi ruhumu…
ve sen geldin bu karmaÅŸalığın bu kaosun üstüne……!
bir dengesizlik durumundaydım
dengeye getrirdin beni…

kusura bakma birilerini öldürmeliydim… ama yapamadım…
iÅŸte onu öldürmekle meÅŸguldüm, ama sen geldin…
artık hiç bir ÅŸey umrumda deÄŸill…
ne ölüm ne öldürmek ne de hatıralar…
nasılsa güzel anlar kısa olmayacak mı??
sadece zamanın tadını çıkarmaya çalışıyorum…
sadece kokunu tadmaya uÄŸraşıyorum…
seni tanımaya seni bütünlemeye çalışıyorum
iyi ki geldin ama kusura bakma çok dağınığım..

seni ayırıyorum hayatımdan…
bu kaçıncı hayat olduÄŸu önemli deÄŸill…

Gitme,
bir güvercin sıcakLigi gibi kaL yüregimde.
Ben ki sevdamı dagLi bir cicek gibi gögsümüm üstünde tasıdım hep, namusumun akında.
Ne zaman gözlerine baksam beyaz beyaz güvercinLer kanat çırpar maviLere;
GüLLer acar ne zaman eLLerimi uzatsam sacLarına,
serin serin eser yeLLer.

Gitme kaL !!!
menevseler acsın dagLarda
sevince dönüssün gökyüzü
iki cigLık arasında bırakma beni ah güLüm
yokLuguna aLisamam yoklugun öLüm …

Aslında.. Her şey ne kadar kolay gelir insana..
Çoğu zaman gözlerimiz dolar, boğazımızda düğümler
oluşur,söyleyemeyiz içimizden geçenleri

Git! git kendini çok sevdirmeden!!!

Seni aldı ellerimden bir deli rüzgar
Diyorlarki bu gidişin dönüşü olmaz
Yokluğun başımda dağ gibi efkar
Seven yürek bin yerde kalsa kaybolmaz

Saçlarına ölüm getiren gökyüzüne gidip dalaştım
Dökülüverdi yıldızlar avuçlarıma
Sen hergece gelip benim rüyama giriyorsun
Seni çok özledim diyor ve gidiyorsun

Kahrından delirmişti aşka kızanlar
Aşkımıza ağlıyordu aşkı yazanlar
Gidişine şiir yazdı cümle ozanlar
Seven yürek bin yıl yerde yatsa kaybolmaz

Saçlarını dağıtan rüzgarlara gidip dalaştım
Korktular seni bana söylemediler
Sen her gece gelip benim rüyame giriyorsun
Seni çok özledim diyor ve gidiyorsun

Ben seversem
Bir şimşek çakar yüreğimde
Fırtınalar kopar, kasırgalar patlar
Bir ceylan gezinir durur her an
Her saniye bir can doÄŸar

Ben seversem
Arı gibi değil bülbül gibi olurum
Gezemem çiçek çiçek kırlarda
Yalnızca can bir gül bulurum
Bir ömür boyu beklerim onu
Gerekirse canımdan olurum.

Gururum kovarken gönlümden seni,
Ne olur terketme,kal diyemedim.

Yalnızlık sararken dörtbir yanımı
Hayalin kararttı sabahlarımı,
Yinede herkese döndüm ardımı;
Senden başkasına yar diyemedim.

seneler önce hücremde ,
pas tutan gecelerimde,
pas tutan senli kelimelerimle …
seni düşünürek yazmıştım kendime,
oysa tanımazdım seni …

sen,
gel artık;
ruhum bedenimi terk edip sana gidecekmiÅŸ…