Cagatay ipek

Ayak izlerin yankılanıyordu kaldırımlarda,
Kavuşacağım derken, ayrılıyordum senden.
Görmediğin bir araba geliyor…
Dur!
Savrulmuş ayakbalıarın gözlerimin önün de.
Bir adım daha atabilsen belki de,
Seni vermeyecektim, azrayilin eline.
Benden kopmayacaktı ellerin.
Hiçbir şey yapamıyordum, sanki bunlar bir oyundu.
Oysa ben oyunlarımda ölümü görmemiştim.
Seninle vedalaşırken sarılmıştım,
Bir dakikada önce gülümsüyordun,
Şimdi her şey kan revan. Kalk hadi sevgilim uyan.bunu bana yapamazsın,
Beni böyle kolay terk edemezsin.
Böyle kolay gidemezsin kaderin peşinden.
Yardım edin kurtarın onu, tanrım neden ben…?
İşte başlıyor acil sancılar, insan kaybedince anlıyor elindekileri.
Aç gözlerini uyan hadi.
Bak ben buradayım. Söz verdiğim gibi yanındayım.
Sen neden açmıyorsun gözlerini.
Tanrım revamı bu bana. Ellerim kan,
Sevdigim ölüyor biri bir şey yapsın.
Kollarımda can verirken anladım bu acıyı, kader ölüme kadar mühür attı.
İçimden aldılar canımı işte o zaman anladım acıyı.
Daha çocuk yaştaydım, daha çocuktuk biz, meleğim ölemezdi.
Ölüm meleklere yakışmıyor.
Öldü dediler sadece. Çok kolay söylediler.
Ölmek istiyorum tanrım, ölmek… Bitsin artık yaÅŸamak, haram olsun nefes almak.
Omzumdasın bak acı bir yerde, açın o ölmedi bakın, gülümsüyor.
Ben buradayım aşkım burada gitmedim daha diyor…
Bende buradayım bak uzat hadi ellerini inandır herkesi,
Bu çukur yakışmaz sevdiğime alın geri, yâda beni de gömün.
Topraklar atıyorlar o masum yüzüne, aglamıyorum bak söz verdiğim gibi, ama sende söz verdiğin gibi bırakma beni. Hani sen bana bir atkı örecektin, hani hayallerimiz…
Yapma ne olursun dur, bir yerlerim gidiyor canım gidiyor Sevdigim ölyüyor…..
Bu insanlara ne oluyor, durun atmayın. O kolay ölmemeli,
İşte bak bitti. İsmini yazdılar bir tahta parçasına, ruhuna fatiha…
Zaman geçiyor seneler, içimdeki parça hala eksik. Yerine sevmek istedim. Yapamadım, ama sana söz verdim ya, seni Sevdigim kadar sevmesem de sevecektim birini, söz demiÅŸtim bilirsin sende nasıl sözüme sadık olduÄŸumu. KeÅŸke beni bırakmasaydın, bir adım daha erken gidip, bir dakika geç kalsaydın. Tanrım neden……? Zamanla acıyı öğreniyor insan her ÅŸeye katlanıyor, senin dediÄŸin gibi hayat bir yerden devam ediyor. Alışmalıyım dışarıdaki hayata, neden insanlar beni yanlış anlıyor, sen neden beni yarı yolda bıraktın. Yıllardır açamadım bu sırrı kimseye ama bak sonunda bende dayanamadım, yaşım belki yirmiyi aÅŸmış ama kalbim yorgun, korkuyorum yığıldım yerde kalacağım, sana bir adım yakın, verdigim söze bir adım uzak, çıkmazlardayım, eskiden rüyalarıma gelirdin ÅŸimdi yoksun. Sen aklıma geldin ben yazdım sen içimi sızlattın ben yazdım. Yazarak büyüdüm. seninle büyüdüm,sen aslında hiçbir yere gitmemiÅŸtin hep yanımdaydın,ayrılsa da bedenler ruhlar hisseder derdin,hissediyorum seviyorsun beni.göz yaÅŸlarım doldu bak bu gece. artık bitirmek gerek.bu gece gel olur mu? ne olursun sevgilim bu gece gel bari,sana öyle muhtacım ki…