Cagatay ipek

——————————————————————————–

Artık kaçmakta mümkün değil
Öyle sevilmeye müsait
Bakıyor ki gözlerim
Okşar durur gözlerinin tenini
Hayallerime saplanan uzaklığın
Gönlümde bir yuvadır turnaların

Ahh ah
Oysa zaten çaresizdir şairliğim
Kaldı ki ne kadar
CoÅŸabilir ki kalemim
Ya bende saklı
Sesindeki çocuk saflığı
Nasıl da beni cennete çağırır
Nasıl da haykıran şiirler yazdırır
Her mısrasında sen
Beni alıp kıyında dövdürdün

BoÅŸ ver istiyorsan
Baharlar açsın yüreğinde
Sen aÅŸk nedir bilmezsin ki
Seni yazdığım/bildiğim bütün anlar gibi
Yine kalırsın/elimi kanatan bir kalem gibi
Düşünürsem seni anlatan
Hüzün renginde imgeler
Kalırsın nefesimde
Çaresiz geniş bir zaman içinde

Al iÅŸte
Ne anlatmaya çalışır
Esmer siyahı saçların
Ne güller konduğum
Yüreğinden dökülen sözler
Filizlenmedikçe gözlerinde tebessümler
Neye yarar sendeki benler
Seni bir şiire sığdıramayışım
Ondandır belki sevgili