Cagatay ipek

Geceler fısıldıyor kulağıma
Sessiz sessiz ağlıyor
Senin gelmeni beklerken
Bu yalnızlıkla yine ben kalıyorum etrafta
Karanlık gece ile baş başa
Ama üzülmemeye çalışıyorum
Çünkü bu sensiz geceler
Bana seni hatırlatıyor
Üzülmek istemiyorum
Çünkü üzüldükçe seni kaybediyorum