Cagatay ipek

AÅŸk,aÅŸk,aÅŸk…nefret ve sevgi.Hayatımız hep böyledir.Aslında önce nefret eder,sonra sevginle baÄŸlanıp aşıkolursun.AÅŸkımı söylemeliyim dersin ama o sana ya kardeÅŸ gözüyle bakar, yada seni kandırır.Sen öğrenince ne yapsın peki?O an kaçıp gitmek istersin belki bu diyardan,belki de bu ÅŸehirden.Ä°stersin çünkü sen onu ölümüne sevmiÅŸsin,istersin çünkü onsuz olamayacağını anlarsın…Damarlarındaki kan sanki bir yere toplanmış,kalbin atmıyormuÅŸ gibi hissedersin kendini onun lafları üzerine.Birdaa görüşmeyelim deyince anında kafanda o yaÅŸadığınız güzel günler geçer,geçer ve geçer…”Ben ne yaptım,suçum neydi?’’sorarsın kendine.Düşünür hiçbir ÅŸey ama hiçbir ÅŸey bulamazsın ve sararsın tekrar filmini baÅŸtan…
Bazen aÄŸlar bazen gülersin,ayrılık rüzgarı esince…
”Hani o verdiÄŸin vaatler vardı ya onlar takıldı birden aklıma.İçimdeki kor ateÅŸ tekrar yandı.YüreÄŸim kül oldu,savrulamadı o küller.Savrulması için rüzgar gerekmezmiydi.Hani o rüzgarım nerede benim ÅŸimdi?Belki baÅŸka bir ÅŸehirde,belki de baÅŸkasının sıcaklığını alıp gitmiÅŸtir çoktan.
Korku var içimde tekrar seni kaybetme korkusu…
Biraz üzüldüm hepsi bu kadar ama gerçekleÅŸeceÄŸini düşünmemiÅŸtim.O korkumu yenmek istercesine hep senin sesini duymayı hayal ettim.Belki o an zihnimde hayalim gerçekleÅŸti ama gerçekte gerçekleÅŸeceÄŸi ne malumdu.”
”Åžimdi çıkılmaz iÅŸin içindeyim”demiÅŸtim bir gün.Bunları düşünmüş,hatta hayalini kurmuÅŸtum.Hani çıkılmaz iÅŸin içindeyim demiÅŸtim ya, bir süre sonra o çıkılmaz iÅŸin içinden kurtulabiliyorsun.Aniden bir ses beliriveriyor içndde ve ”ben ne yapıyorum?Beni haketmeyen biri için bunları yaÅŸamalımıyım?”diyorsun.Ä°ÅŸte o andan sonra birden deÄŸiÅŸiyorsun ve tekrar kısa bir süre sonra yaÅŸadığın güzel anılar bir film ÅŸeridi gibi geçmeye baÅŸlıyor zihninden.Eskisinden farkın oluyor.Kısacası yapmacık davranışlar sergiliyorsun…